اختلالات روانی

مفهوم اختلال روانی مثل بسیاری از مفاهیم در طب و علوم دیگر فاقد تعریف عملی ثابتی که پوشاننده همه موفقیتها باشد بوده است. قابل قبولترین تعریف اختلالهای روانی را به صورت زیر توصیف می کند؛ هر یک از اختلالات روانی به صورت یک سندرم یا الگوی رفتاری یا روانشناختی مهم بالینی تصور شده است که در یک فرد روی می‌دهد و با ناراحتی (یک علامت دردناک) یا ناتوانی (تخریب در یک یا چند زمینه مهم عملکرد) یا با افزایش قابل ملاحظه خطر مرگ ، درد ، ناراحتی و ناتوانی یا فقدان مهم آزادی ، همراه است.

به علاوه این سندرم یا الگو نباید صرفا یک پاسخ قابل انتظار و تایید شده فرهنگی در مقابل رویدادی خاص مثلا مرگ یک شخص مورد علاقه باشد. علت اصلی هر چه باشد فعلا باید آن را تظاهر یک اختلال کارکردی زیست شناختی رفتاری یا روانشناسی در فرد تلقی نمود.

نگاه اجمالی

از آنجا که اختلال روانی غالبا غیر عادی ، عجیب یا آزار دهنده است، نگاهها را به خود جلب می‌کند. واکنشهای متفاوتی در مقابل بروز آن ممکن است دیده شود. این واکنش می‌تواند به صورت خشم ، تنفر و اکراه ، ترس و سردرگمی همراه باشد. تمایل به درمان خواه وجود داشته باشد یا نداشته باشد بعد آزار دهندگی این اختلالات برای خود فرد و یا اطرفیان او وجود دارد. برخی از اختلالات به راحتی در زندگی شغلی و اجتماعی خود تاثیر گذاشته و عمدتا عملکرد او را مختل می‌سازند. 

تاریخچه اختلالات روانی

آدمی همواره در مورد سلامت جسم ، روابط اجتماعی و جایگاه خود در این عالم نگران بوده است و در این زمینه‌ها سوالات بسیاری مطرح کرده و پیرامون آنها نظریاتی ابراز داشته است. بعضی از این نظریات تقریبا جهان شمول به نظر می‌رسند و در بسیاری از مناطق دنیا و اکثر دوره‌های تاریخی دیده می‌شوند. طبق نظریه‌هایی کهن که امروزه هم به چشم می‌خورد، اختلال روانی نتیجه عملکرد نیروهای ماوراء طبیعی و جادوئی مثل ارواح شرور و شیطان است. در جوامعی که این نظریه را باور داشتند، درمان به صورت جن گیری انجام می‌شد.

در تاریخ اختلالات روانی این عقیده نیز رواج داشته که آنها را ناشی اختلال کارکرد بدن می‌دانستند. در یونان باستان به درمان این اختلالات در معبد الهه سلامت می‌پرداختند. بقراط اهمیت مغز را در تبیین این اختلالات دریافت و درمان مبتنی بر استراحت ، استحمام و رژیم غذایی را توسعه بخشید. حرکت به سوی توجیهات منطقی در تبین رفتار را سقراط ، افلاطون و ارسطو تقویت کردند.

افلاطون رفتار پریشان را برخاسته از تعارضات درونی بین هیجان و عقل به شمار می‌آورد. برخورد به مبتلایان به این اختلالات خط سیری از برخورد غیر انسانی تا برخوردهای انسانی‌تر را شامل می‌شود. جنبش معطوف به درمان انسانی‌تر با این بیماران با کارهای فیلیپ پنیل آغاز شد. بتدریج تغییرات اصلاحیتر بیشتری آغاز و ادامه یافت و تحقیقات علمی در سبب شناسی ، طبقه بندی و درمان اختلالات انجام گرفت. 

طبقه بندی اختلالات روانی

DSM IV راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی ، این اختلالات به شرح زیر طبقه بندی می‌کند:

عقب ماندگی ذهنی

اختلالات یادگیری (اختلال خواندن ، اختلال در ریاضیات ، اختلال در بیان کتبی)

اختلالات نافذ مربوط به رشد (اختلال اوتیستیک ، اختلال رت ، اختلال آسپرگر)

اختلالات کمبود توجه

اختلالات تغذیه‌ای و خوردن شیرخوارگی واوان کودکی (هرزه خواری ، اختلال نشخوار)

اختلالات تیک (تیک توره ، تیک حرکتی یا صوتی مزمن ، تیک گداز)

اختلالات ارتباطی (اختلال زبان بیانی ، اختلال زبان دریافتی بیان مختلط ، لکنت زبان)

اختلالات دفعی (بی‌اختیاری ادراری ، بی‌اختیاری مدفوع)

سایر اختلالات دوران شیرخوارگی ، کودکی و نوجوانی (اختلال اضطراب جدایی ‌، گنگی انتخابی ، اختلال دلبستگی واکنشی ، اختلال حرکتی کلیشه‌ای)

اختلالات نسیانی ، دلیریوم و دمانس

اختلالات مربوط به مصرف مواد

اسکیزوفرنی و سایر اختلالات سایکوتیک

اختلالات خلقی (افسردگی اساسی ، اختلالات دو قطبی و ...)

اختلالات اضطرابی (اختلال هراس ، جمع هراسی ، اختلال وسواسی ، جبری ، اختلال استرس پس از سانحه و ...)

اختلالات شبه جسمی (اختلال جسمانی کردن ، اختلال تبدیلی ، خود بیمار انگاری ، اختلال بدریختی بدن)

اختلالات ساختگی

اختلالات تجزیه‌ای (فراوموشی تجزیه ای ، گریز تجزیه‌ای ، اختلال شخصیت چند گانه و اختلال مسخ شخصیت)

اختلالات هویت جنسی و جنسیتی

اختلالات خواب

اختلالات کنترل تکانه (اختلال انفجار دوره‌ای ، جنون دزدی ، جنون آتش افروزی ، قمار بازی بیمار گونه و وسواس کندن مو)

اختلال انطباقی

اختلالات شخصیتی (پارانوئید ، اسکیزوئید ، اسکیزوتایپی ، ضداجتماعی ، مرزی ، نمایشی ، خودشیفته ، دوری گزین ، وابسته و اختلال شخصیت وسواسی و جبری)

سبب شناسی اختلالات روانی

در بررسی علل مربوط به بروز اختلالات روانی از دیدگاههای مختلف به این مساله پرداخته شده است. 

دیدگاه زیست شناختی

این دیگاه آشفتگیهای بدنی را علت اختلال روانی می‌داند. بی‌نظمی در ژنها ممکن است سبب ساز بعضی رفتارهای غیر انطباقی باشد. دیگر تعیین کننده زیست شناختی رفتار ، مغز و دستگاه عصبی است. آشفتگی در بخشهای معینی از مغز می‌تواند اختلالات روانی را موجب شود. دستگاه غدد و عملکرد آنها نیز می‌تواند در بروز این دسته از اختلالات سهیم باشد. 

دیدگاه روانکاوی

این دیدگاه که افکار و هیجانات را علل مهم رفتار می‌دانند، در سبب شناسی اختلالات روانی به شناسایی افکار و هیجانات ناآشکار که مسبب اساسی اختلالات هستند، تاکید می‌کند. از این دیدگاه پنج سال اول زندگی از لحاظ رشد سالم شخصیت یا بروز اختلالات حائز اهمیت است. 

دیدگاه یادگیری

این دیدگاه که بر اهمیت یادگیری تاکید دارد معتقد است اختلالات روانی با پیوندهای یادگیری قابل توضیح هستند. در این دیدگاه سرمشق گیری ، تقویت کننده‌های مثبت و منفی و شرطی سازیها در بروز رفتارهای غیر عادی مورد استفاده قرار می‌گیرند. 

دیدگاه شناختی

تمرکز دیدگاه شناختی بر شناخت فرد از محیط پیرامون خود متکی است. از این دیدگاه ناتوانی فرد در تشکیل شناختها و طرحواره‌های مناسب از ارتباط خود با محیط مشکلاتی را برای او بوجود می‌آورد. از دیگر دیدگاههای رایج دیدگاههای انسان گرایی ، هستی گرایی و دیدگاه اجتماعی است. درمان این دسته از اختلالات به دو شیوه کلی دارو درمانی و روان درمانی تقسیم بندی می‌شود. دارو درمانی توسط روانپزشک و روان درمانی توسط روانشناس صورت می‌گیرد. دیدگاه روان شناس در سبب شناسی اختلالات روانی رویکرد درمانی او را تعیین خواهد کرد. با اینحال امروزه بندرت یک روان شناس خود را مقید به یک دیدگاه خاص می‌کند و معمولا از ترکیبی از این دیدگاهها کاربرد دارند. 

مباحث مرتبط با عنوان

اختلال شخصیت اسکیزوفرنی

اختلال وسواسی

اختلالات خواب

اختلالات ساختگی

اختلالات شخصیت

اختلالات یادگیری

استرس

بهداشت روانی

لکنت زبان

فراموشی

گفتار درمانی

منبع: تالار وانشناسی و مشاوره آنلاین ازدواج خانواده تحصیلی همیاری ایران - اختلالات روانی

اثر حساسیت زدایی چشمی حرکتی بر اختلال استرس پس از سانحه

چکیده

سابقه و هدف: اختلال پس از سانحه با شیوع ۵ تا ۲۵ درصدی در طول زندگی می‌تواند اثرات سوء و زیان‌باری بر فرد و جامعه وارد کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر حساسیت‌زدایی چشمی حرکتی در کاهش نشانه‌های PTSD در این دسته از بیماران انجام شده است.

مواد و روش‌ها: تعداد ۷۱ بیمار مبتلا به PTSD به طور تصادفی انتخاب و به وسیله روش EMDR تحت درمان قرار گرفتند. اطلاعات جمعیت شناختی و نوع یادآوری حادثه به وسیله دو پرسشنامه‌ محقق ساخته جمع‌آوری گردید. همچنین میزان ضربان قلب، فشار خون و تعداد تنفش این بیماران قبل و بعد از EMDR اندازه‌گیری گردید. داده‌ها به وسیله نرم‌افزار SPSS.16 و روش‌های آماری توصیفی و مجذور کا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

یافته‌ها:   ۵۹% گروه مورد مطالعه در رده سنی ۲۰ تا ۳۰ سال قرار دارند و ۷۹% را زنان تشکیل می‌دهند.  EMDR به طور بارزی نوع و چگونگی یادآوری سانحه را تغییر داد. میزان فشار خون، ضربان قلب و تعداد تنفس به طور معناداری همراه با یادآوری سانحه افزایش یافته بود.

نتیجه‌گیری: EMDR می‌تواند به عنوان یک روش درمانی مؤثر در اختلالات PTSD به کار گرفته شود.

مقدمه:

بی‌تردید پس از بروز بیماری اساسی‌‌ترین مرحله انتخاب درمان مناسب و به موقع است که این مسئله در حوزه بیماری‌های وابسته به روان از یک سو به دلیل پیچیدگی رفتارهای انسان و از سوی دیگر به دلیل افزایش میزان اختلالات روانی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. پیامد این بیماری‌ها نه تنها زندگی فردی بلکه زندگی اجتماعی را نیز مختل می‌کند. حتی گاهی اوقات نتایج حاصل از این اختلالات جبران‌ناپذیر هستند. افراد مبتلا به اختلالات روان علاوه بر فشارهای فرهنگی و اجتماعی که از سوی خانواده و جامعه به آنها وارد می‌شود معمولاً به دلیل مشکل برقراری ارتباط در فرایند درمان نیز با سختی‌‌هایی روبرو می‌شوند. به خصوص زمانی که درمانی غیردارویی نخستین و بهترین گزینه شمرده می شود.

PTSD یا اختلال استرس پس از سانحه که معمولا پس از یک حادثه آسیب‌زا با علائمی نظیر کابوس‌های شبانه، خاطرات مزاحم، تجربه مجدد سانحه به اشکال مختل، احساس گناه و تحریک‌پذیری خود را نشان می‌دهد و علائم آن از یک تا شش ماه و گاهی تا سال‌ها تداوم دارد و می‌تواند زندگی فرد را دچار اختلال کند. اگر چه این اختلال در هر سنی ممکن است بروز کند ولی به علت زمینه‌های تسریع‌کننده در میان جوانان شایع‌ـر است. ۵۰ تا ۹۰ درصد افراد در طول زندگی با یک آسیب شدید مواجه می‌شوند که ۸% به PTSD مبتلا می‌گردند. اسکات و بالمر (۲۰۰۰) عوامل خطرساز PTSD را شامل عوامل ژنتیک، بیماری‌های اولیه‌ روانپزشکی عوامل فشارزای قبلی، ویژگی‌های شخصیتی و محدودیت‌‌های اولیه زندگی می‌دانند. با توجه به اثرات PTSD درمان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. روش‌های مختلفی مانند، رفتاردرمانی، شناخت‌درمانی، هیپنوتیزم‌درمانی، و دارودرمانی در درمان این اختلال مورد استفاده قرار می‌گیرند. روش EMD در سال ۱۹۸۷ توسط شاپیرو ابداع شد و در سال ۱۹۹۱ به EMDR تغییر نام داد تا بتواند تغییرات شناختی و بینشی را نسبت به بیماری که در  حین درمان رخ می‌دهد بازتاب دهد. هر چند انتقادهای فراوانی بر این روش درمان وارد شده اما در سال ۱۹۹۱ انجمن روانشناسان آمریکا سه روش درمانی با اثربخشی محتمل را برای درمان PTSD معرفی کردند که شامل؛ EMDR، مواجهه درمانی و مهارت‌‌های مدیریت استرس بود.

استرس پس از حادثه

اساس EMDR، حرکات چشمی است که هدف آن توجه دادن بیمار به یک محرک خارجی در حالی که به طور همزمان روی سانحه تمرکز کرده است. باروکلیف و همکاران (۲۰۰۱) اظهار می‌کنند که اثر حرکتی چشم در EMDR حافظه عملکردی را مختلف کرده و با کاهش وضوع میزان هیجان همراه با آن را کم می‌کند. واندرکلاک و همکاران شواهد اولیه‌ای از تغییرات الگوهای فعال‌سازی مغز را در شش بیمار PTSD قبل و بعد از EMDR مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان‌دهنده‌ افزایش فعالیت دو طرفه سینگولیت‌ قدامی بود. این منطقه تجربه تهدید واقعی در برابر تهدید ادارک شده را به هم نزدیک می‌سازد و نشان‌گر این است که پس از EMDR بیماران PTSD بیش برانگیختگی کمتری را تجربه خواهند کرد. مطالعات روان پویشی نشان می‌دهند معمولا افرادی که از ضربه‌های روانی شدید جان به در می‌برند ناتوانی در شناخت هیجان‌ها میان‌شان رایج است و بازمانده‌های سانحه آسیب‌زا معمولا قادر به استفاده از حالات هیجانی به عنوان هشدار نبوده و علائم روان تنی پیدا می‌کنند.

بدون شک گزیش روش درمان مناسب در هر اختلالی نیازمند بررسی تأثیرات کاربندی روش‌های درمانی متفاوت است. تا بتوان مناسب‌ترین درمان را برگزید و بدین طریق علاوه بر کاهش هزینه‌های درمان‌های کم اثر درمانجو را در بهبود سریع یاری می‌رساند. EMDR یک روش درمانی بحث‌برانگیز است که برای اثبات اثربخشی آن انجام مطالعات در این زمینه مفید خواهد بود. از دیگر دلایل اهمیت پژوهش این است که اختلال PTSD معمولا با اختلالت دیگری مانند افسردگی و اعتیاد همراه است که این موارد نیز درمان‌های دیگری را لازم دارند. درمان مناسب و سریع PTSD علاوه بر درمان این اختلال می‌تواند به کاهش بیماری‌ها و اثرات جانبی آن نیز منجر گردد.

بنابراین با توجه به اهمیت انتخاب روش‌های درمانی مناسب و همچنین تأثیر PTSD بر زندگی فردی و اجتماعی و بروز اختلالات روانی همراه با این اختلال هدف این پژوهش تعیین اثر EMDR بر نوع و چگونگی یادآوری حادثه آسیب‌زا است. به علاوه فشار خون، ضربان قلب و تعداد تنفس افراد PTSD همران با مانورهای EMDR و بعد از آن نیز بررسی می‌شوند.

مواد و روش‌ها

از میان افراد مراجعه کننده به کلینیک‌های روانپزشکی در شهر تهران در سال ۸۹-۸۷ تعداد ۷۱ بیمار PTSD با کسب رضایت در این مطالعه شرکت کردند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات شامل: ۱) پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، ۲) پرسشنامه‌ای بود که بر اساس ملاک‌های DSM-IV و همراه با مصاحبه بالینی برای تشخیص بیماران PTSD به کار گرفته شد و ۳) دستگاه فشار سنج فنری برای اندازه‌گیری فشار خون و شمارش و ثبت تعداد تنفس در دقیقه بر اساس حرکات شکمی و قفسه سینه و تعداد ضربان قلب بر اساس شمارش نبض بود.

پس از تکمیل کردن پرسشنامه، بیماران تحت درمان با روش EMDR قرار گرفتند. مانورها شامل پنج مانور بود: ۱) نیستاگوموس، ۲) ضربه با انگشت روی شانه‌‌ها، کف دست و یا زانوها، ۳) ضربه با کف دست و همراه با صدای ضربه روی شانه‌ه، کف دست و زانوها، ۴) ایجاد تحرکات صوتی به صورت ضربه‌ انگشت روی میز و بشکن زدن و ۵) چشمی، صوتی و ضربه‌ای. پس از ارائه مانورها از بیمار خواسته شد تا نوع یادآوری سانحه را گزارش کند همچنین بگوید که کدام نوع مانور در تغییر ذهنی سانحه مؤثرتر بوده است. فشار خون، ضربان قلب و تعداد تنفس قبل از شروع مانورها و بعد از آن و همراه با یادآوری حادثه نیز اندازه‌گیری گردیدند. مانور انتخاب‌شده بر اساس گزاش بیمار به کار گرفته شد و پس از گزارش بیمار از تأثیر آن بر یادآوری سانحه به بیماران نحوه‌ انجام این مانورها آموزش داده شد تا در مواقع لازم نیز تکرار نماید.

یافته‌ها

از بررسی شوندگان ۶۹% افراد  زیر ۳۰ سال هستند. ۷۹% را زنان تشکیل می‌دهند و ۶۷% دارای تحصیلات کارشناسی و بالاتر هستند. ۹۱% افراد مبتلا به PTSD به یک اختلال روانی دیگر مبتلا می‌باشند.

فشار خون دیاستولیک، سیستولیک و ضربان قلب و تعداد تنفس قبل از مانورهای EMDR و بعد از آن به طور معناداری تفاوت نشان می‌دهد. یعنی بعد از مانورهای EMDR که در طی آن سانحه برای بیمار یادآوری می‌گردید این متغیرها به طور معناداری افزایش پیدا کردند (جدول ۲). پس از EMDR 5/91% اظهار کرده‌اند که حادثه برای آنها دور و در ۱/۲% حادثه روشن‌تر گردیده است. نوع و چگونگی یادآوری حادثه پس از EMDR در جدول ۳ نشان داده شده است.

در این رابطه بخوانید :

استرس و اضطراب عامل پیری

رابطه میان استرس و دیابت

تست استرس

بحث

در این پژوهش ۷۱ بیمار PTSD از نظر مشخصات دموگرافیک و سابقه بیماری‌های روانی مطالعه و به وسیله روش EMDR مورد درمان قرار گرفتند. ضربان قلب، تعداد تنفس و فشار خون این بیماران قبل از مانورهای EMDR و بعد از آن نیز بررسی شد. بر اساس نتایج ۵۹% گروه در سن ۳۰-۲۰ سالگی قرار دارند. نتایج مطالعات دیگر نیز نشان‌دهنده فراوانی بیشتر PTSD در جوانان است. {ماگرودر، فروه، جانون، کارنبون، پاول رنه ۲۰۰۴؛ ونیه، جودا، بیکر، مک گلش، هادریک و سویره لازوارو ۱۹۹۸}. ۷۹% گروه مورد مطالعه را زنان تشکیل داده‌اند، (مطالعات استین، والکرهازن و مورد ۱۹۹۷؛ برسلو، چل کت، یترسون و لرسیا ۱۹۹۹ نشان داد PTSD با جنس رابطه معنادار دارد. ۷۷% گروه مورد مطالعه دارای تحصیلات کارشناسی و بالاتر بودند. نتایج یک مطالعه نشان داد PTSD با سطح تحصیلات و با درجه سازمانی رابطه معنادار ندارد.

۹۳% از بیماران اظهار کرده‌آند که قبل از ابتلا به PTSD به یک بیماری روانی دیگر مبتلا بودند که افسردگی با ۷۰% بالاترین میزان را داشته است. نات و همکاران عواملی همچون وضعیت اقتصادی اجتماعی، خلق و خو، پیشینه‌ آسیب، خصوصیات خانواده و و جود اضطراب و افسردگی را از عوامل زمینه ساز PTSD برشمردند. کایکن (۱۹۹۵) اظهار می‌کند که اختلالت روانپزشکی در میان این بیماران شیوع بیشتری دارد.

افسردگی از یک سو با آسیب‌پذیری فرد در ابتلاء او به PTSD و از سوی دیگر به عنوان پیامد PTSD می‌‌تواند بروز کند (فلرلن ۱۹۸۹ و ایتال ۱۹۹۸، میتوتال ۲۰۰۸) بررسی ۱۴۹۴۸ زن در بخش پژوهش الگوهای رفتاری مبتلا به PTSD نشان داد که اختلالاتی همچون افسردگی، اضطراب و اختلالت شخصیت به شدن و به طور ناگهانی میزان PTSD را افزایش می‌دهد. یکی از بارزترین علائم PTSD افزایش علائم حیاتی مانند ضربان قلب، فشار خون و تعداد تنفس در هنگام یادآوری حادثه است. اندازه‌گیری این متغیرها قبل و بعد از مانورهای EMDR و با یادآوری حادثه افزایش معناداری نشان داد. بر اساس مقیاس Base-line فشار خون بالا و افزایش ضربان قلب هر دو ناشی از علائم اختلال PTSD هستند {سیسلی، براندی ۲۰۰۶، کنرلی، اینس ۲۰۰۶، پتی او ۲۰۰۷}. همچنین به کاربندی روش EMDR در بیماران PTSD توانست نوع و چگونگی یادآوری حادثه را تغییر دهد. چنانکه ۹۳% بیماران اظهار کردند که  حادثه برای آنها دور شده است. بنابراین می‌‌توان گفت که EMDR با کاهش میزان یادآوری حادثه و نوع یادآوری سبب ایجاد امنیت در بیماران PTSD می‌گردد. بروم (۱۹۸۹) سه روش درمانی هیبنوتراپی، روان‌کاوی و EMDR را با هم مقایسه کرد او اثرات درمانی معنی‌داری را در ۶۰% شرکت‌کنندگان بدون تفاوت معنادار بین گروه‌ها مشاهده کرد. EMDR به عنوان روش درمانی می‌تواند نشانه‌های PTSD را کاهش دهد {بیسون و همکاران ۲۰۰۷؛ فوه و همکاران، ۲۰۰۹}.

همان‌گونه که گفته شد برای درمان PTSD از انواع روش‌های گوناگون استفاده می‌گردد. EMDR به عنوان یک روش درمانی که در همان جلسه اول تأثیر خود بر یادآوری حادثه نشان می‌دهد و از سوی دیگر یادگیری سهل مانورهای آن توسط بیمار می‌‌تواند به ع نوان یک روش درمان منفرد و یا مکمل با دارو درمانی و روش‌های دیگر به کار گرفته شود.

برای خواندن مقاله های بیشتر در رابطه با این موضوع به سایت ازدواج مراجعه کنید

نتیجه‌گیری

درمان به هنگام و مناسب PTSD می‌تواند عوارض مستقیم و غیر مستقیم این بیماری را کاهش داده و سلامت فرد و جامعه را ارتقاء بخشد. EMDR به عنوان یک روش درمانی منفرد و یا مکمل می‌تواند امنیت روانی فرد را با کاهش یادآوری سانحه گسترش داده و او را برای پیگیری نهایی درمان توانمند سازد.

Kaplan H, Sadok B. Psychiatric of behavior science. Translation by Nosratollh, porafk-ari. Tehran. Publisher:shahrab.

منبع:مشاوره-آنلاین.com - مشاوره ازدواج - اثر حساسیت زدایی چشمی حرکتی بر اختلال استرس پس از سانحه

10 ترس رایج در جامعه / آیا شما هم فوبیا دارید؟

آیا از احساس تنفر و اضطراب ترس دارید؟

آیا از مارهای بزرگ ترس دارید؟

خب، شما برای مقابله با این ترس ها تنها نیستید.

بر اساس مطالعات انجمن روان پزشکی آمریکا، ترس ها رایج ترین بیماری روان پزشکی شناخته شده در بین زنان و دومین بیماری رایج در بین مردان می باشند.

موسسه ملی سلامت روانی بیان کرده است که ترس ها و فوبیا ها بر روی ۱۹٫۲ میلیون فرد بالغ در ایالات متحده تاثیر گذار بوده است.

این ترس ها معمولا در طول دوران کودکی و یا نوجوانی بروز می کنند و تا دوران بلوغ ادامه دارد. همچنین تاثیر این ترس ها بر روی زنان، دو برابر بیشتر از مردان است.

در مورد توضیح اینکه چرا ترس ها گسترش می یابند، مطالعات و استدلال های متعددی صورت گرفته است که نظریه های رفتاری و تکاملی یکی از این موارد می باشد.

صرف نظر از عامل ایجاد، ترس عبارت از شرایط قابل درمانی می باشد که با استفاده از تکنیک های شناختی و رفتاری و یا تجویز دارو، می تواند به حداقل رسانده شود یا حتی به صورت کامل از بین برود.

ما از چه چیزی می ترسیم؟

میزان شیوع ترس ها در حد قابل توجهی بالا می باشد، ولی بیشترین ترس افراد، دقیقا از چه مواردی می باشد؟ آیا ترسی وجود دارد که رایج تر از بقیه ترس ها باشد؟

ترس های بیان شده در زیر، رایج ترین موضوعات و یا موقعیت هایی هستند که منجر به ترس ها و علائم مشخص، همانند سرگیجه، تهوع ، و تنگی نفس می شوند.

در برخی موارد، این علائم بر مبنای میزان حملات مزمنی که دارند، دسته بندی می شوند.

معمولا این ترس های رایج شامل محیط، حیوانات، ترس از تزریق و خون، و همچنین موقعیت های خاص می باشد.

شناخت و استفاده از قانون جذب در زندگی

 معنویات

 جذب, زندگی, قانون جذب, کارایی قانون جذب

 بدون دیدگاه

قانون جذب، چه نسبت به آن مطلع باشید یا نباشید، در زندگی شما تاثیر می گذارد و توضیح می دهد که چرا شما چیز هایی را در زندگی تان جذب…

بیش تر بخوانید

آراچنو فوبیا

آراچنو فوبیا عبارت از ترس از عنکبوت ها و تنندگان دیگر می باشد.

این ترس کاملا شایع می باشد، و بر روی یک نفر از هر سه زن، و یک نفر از هر چهار مرد تاثیر گذار است.

دیدن یک عنکبوت می تواند منجر به تحریک واکنش ترسناکی شود، ولی در برخی موارد، فقط یک عکس ساده از عنکبوت و یا حتی فکر کردن در مورد عنکبوت می تواند منجر به ترس و یا درد طاقت فرسایی شود.

دلیل اینکه افراد زیادی از عنکبوت می ترسند، چیست؟

در حالی که تخمین زده شده است که ۳۵۰۰۰  نوع عنکبوت متفاوت وجود دارد، فقط چند مورد محدود از آنها برای انسان خطرناک می باشد.

یکی از رایج ترین توضیحات و استدلال ها برای ترس از این حیوان و حیوانات مشابه آن، این مورد می باشد که یک موجودی شبیه به این حیوانات، یک تهدید بزرگی برای گذشتگان ما بوده است که از دانش پزشکی و ابزارهای تکنولوژیکی مناسبی برای شناسایی صدمات مربوط به حیوانات و حشره ها، محروم بوده اند.

در نتیجه، یک سیر تکاملی منجر به ایجاد زمینه ای برای ترس از این موجودات شده است.

مار هراسی

اوفیدو فوبیا یا مار هراسی، عبارت از ترس از مارها می باشد. این ترس شیوع بسیار بالایی دارد و در اغلب موارد به دلیل فرآیند تحولی، تجارب شخصی و تاثیرات فرهنگی ایجاد می شود.

برخی از افراد استدلال کرده اند که به دلیل اینکه مارها در برخی مواقع زهر دار می باشند، و گذشتگان ما سعی می کردند تا از این خطرات اجتناب کنند تا احتمال زنده ماندن و ادامه داشتن نسل شان را افزایش دهند.

با این وجود، در یک مطالعه صورت گرفته بر روی ۳۵ نفر که از مار می ترسیدند، محققان نتیجه گیری کردند که تا به حال فقط سه مورد از این افراد دچار مار گزیدگی شده اند.

در حقیقت، بیشتر شرکت کنندگان یک تجربه محدودی در رابطه با مارها داشتند و یا هیچ تجربه ای در این زمینه نداشته بودند.

نظریه دیگری بیان می دارد که ترس از مارها و حیوانات مشابه می تواند به دلیل ترس درونی از بیماری و یا آلوده شدن باشد.

مطالعات نشان داده است که این حیوانات در نتیجه واکنش های بیزاری تحریک می شوند، و این دلیل علت رایج تر بودن ترس از مارها، نسبت به ترس از حیوانات خطرناکی همانند شیر ها و خرس ها را نشان می دهد.

مرکز روانشناسی و روانپزشکی مگاروان

مشاوره طلاق رایگان

مشاور کودک خوب

مشاوره تلفنی فوری

مشکلات جنسی زناشویی

اختلال روانی شخصیت

اعتیاد مواد مخدر اینترنت

روانپزشک خوب

ارتفاع هراسی

ارتفاع هراسی عبارت از ترس از ارتفاعات می باشد و تخمین زده شده است که بر روی ۲۳ میلیون نفر از افراد بالغ تاثیر گذار است. این ترس می تواند منجر به حملات اضطرابی و اجتناب از ارتفاعات بالا شود. افرادی که از این ترس رنج می برند، از رفتن به مکان های مرتفع همانند پل ها، برج ها و ساختمان های بلند اجتناب می کنند.

هر چند که در برخی موارد این ترس از ارتفاع می تواند در نتیجه تجربه آسیب زایی ایجاد شود، ولی طرز تفکر امروزی بیان می دارد که این ترس می تواند در نتیجه محیط هایی ایجاد شود که افتادن از یک ارتفاع بالا در آن محیط، منجر به خسارت های مهمی برای فرد شود. هر چند که یک مقدار ترس در مواجهه با ارتفاعات یک امر عادی می باشد، ولی فوبیا یا ترس از ارتفاع می تواند عبارت از ترس شدیدی باشدکه می تواند در نتیجه حملات مزمن و یا رفتار های اجتنابی ایجاد شود.

ترس از هواپیما

ترس از هواپیما، یا ترس از پرواز، تقریبا در ۸ میلیون نفر بزگسال ایالات متحده وجود دارد، در حالی که واقعیت این است که تصادفات هوایی به ندرت صورت می گیرند.

تقریبا یک نفر از هر سه نفر، تا حدودی از پرواز می ترسد.

برخی از علائم رایج مربوط به این ترس شامل لرزش، ضربان قلب سریع و ترس از بهم خوردن می باشد.

در برخی مواقع ترس از پرواز باعث می شود که افراد کلا از پرواز اجتناب کنند. در اغلب موارد، این ترس از طریق روش درمانی در معرض گذاری درمان می شود، که طی آن فرد درمانجو به آرامی و به طور پیشرونده، در معرض پرواز قرار می گیرد.

افراد می توانند درمان را از طریق تجسم خودشان در یک هواپیما شروع کنند و بعد از آن به تدریج در یک هواپیما بنشینند و در نهایت در یک پرواز بنشینند.

رزرو وقت روانپزشک و روانشناس (مشاوره رایگان)

ترس از بیماری و یا دارو

سینو فوبیا، یا ترس از داروها، در اغلب موارد مربوط به افراد خاصی می باشد که یک تجربه شخصی خاصی را از گاز گرفتگی سگ در دوران کودکی شان دارند.

این شرایط می تواند به صورت کاملی درمان شوند و یا می تواند منجر به واکنش های ترسناکی شود که تا دوران بزرگسالی ادامه می یابد.

این ترس خاص می تواند کاملا رایج باشد.

برخی از تخمین ها نشانگر این است که ۳۶  درصد از افرادی که به دلیل یک ترس خاصی به درمان مراجعه می کنند، ترس شدیدی از سگ دارند.

این فوبیا فقط یک عامل بازدارنده ساده از حیوانات وابسته به خانواده سگ ها نیست؛ بلکه یک ترس نامعقول و بیش از حدی است که می تواند تاثیرات قابل توجهی را بر روی زندگی و عملکرد فرد بگذارد.

برای مثال، شخصی که این فوبیا را دارد، ممکن است احساس کند که توانایی مناسب برای پیاده روی در یک خیابان را ندارد، به دلیل اینکه آنها می دانند که یک سگ در آن اطراف زندگی می کند.

این اجتناب می تواند بر روی توانایی فرد در عملکرد زندگی روزمره تاثیر بگذارد و رفتن به کار، مدرسه و جاهای دیگر بیرون از خانه را برای فرد مشکل سازد.

رعد و برق هراسی

رعد و برق هراسی، یک ترس از غرش کردن (رعد) و صاعقه زدن (برق) می باشد. افرادی که این فوبیا را دارند، یک احساس ترسی دارند که در هنگام مواجه با چنین پدیده های آب و هوایی ایجاد می شود.

علائم مربوط به رعد و برق هراسی، در اغلب موارد شبیه به فوبیا های دیگر می باشد و شامل لرزش، ضربان قلب شدیدی و نفس نفس زدن فرد می شود.

در طول طوفان مربوط به غرش کردن و صاعقه زدن، افرادی که چنین انحرافی را دارند می توانند به زیر پناهگاه بروند و خودشان را از حوادث آب و هوایی همانند گم شدن در زیر آوار و یا غرق شدن در یک حمام بسته دور نگه دارند.

همچنین افرادی که این فوبیا را دارند، تمایل دارند تا شناخت بیشتری را نسبت به وضعیت های آب و هوایی داشته باشند.

این امکان وجود دارد که آنها هر روزه بخش قابل توجهی از وقت خود را صرف پیگیری وضعیت آب و هوایی محلی و ملی بکنند تا نسبت به وقوع احتمالی طوفان ها و نوع آنها مطلع باشند.

در برخی موارد، این فوبیا حتی می تواند به هراس از مکان های باز یا اگورا فوبیا هم منتهی شود که در آن وضعیت، افراد از برخورد با روشنایی و یا رعد و برق های که در نتیجه آن نمی توانند خانه های خودشان را ترک کنند، هراس دارند.

تریپانو فوبیا

تریپانو فوبیا عبارت از ترس از تزریقات می باشد و شرایطی است که برخی مواقع منجر به اجتناب افراد از درمان بالینی و پزشک ها می شود.

همانند بیشتر فوبیا ها، این ترس در اغلب موارد بدون تهدید می باشد، چرا که افراد از موارد و موقعیت های تحریک کننده آن اجتناب می کنند. تخمین ها نشان می دهد که در حدود ۱۰ درصد از مردم ایالات متحده، تحت ترس این نوع از فوبیا قرار دارند.

وقتی که افراد دارای چنین ترسی باشند و مجبور می شوند که تزریقی داشته باشند، ممکن است که احساس ترس بیش از حدی داشته باشند و ضربان قلب بالا منجر به افزایش ترس آنها می شود.

حتی برخی از افراد حین تزریق می میرند.

به دلیل اینکه این ترس می تواند منجر به ایجاد ناراحتی شود، افراد دارای چنین ترسی، حتی در شرایطی که ناراحتی دندانی و یا پزشکی خاصی داشته باشند که نیاز به کمک دارد، بعضی مواقع از پزشک ها، دندان پزشک ها و سایر متخصصان بالینی دوری می کنند.

فوبیای اجتماعی (انحراف اضطراب اجتماعی)

فوبیای اجتماعی شامل ترس از موقعیت های اجتماعی می باشد و می تواند منجر به ناتوانی کامل فرد شود. در بیشتر موارد، این فوبیا می تواند به حدی شدت داشته باشد که افراد از حوادث، مکان ها و یا افرادی که احتمالا منجر به تحریک یک حمله اضطرابی می شوند، اجتناب کنند.

افراد دارای چنین فوبیایی، از دیده شدن و یا مورد اهانت قرار گرفتن از طرف سایر افراد، ترس دارند. حتی در حالت عادی، وظایف روزمره همانند خوردن غذا هم می تواند منجر به ایجاد اضطراب در وی شود.

انجمن روان پزشکی آمریکا گزارش داده است که اغلب فوبیاهای اجتماعی در صورت درمان نشدن، می توانند تا دوره بلوغ ادامه پیدا کند و حتی در کل زندگی فرد ادامه باقی بماند.

رایج ترین نوع از فوبیا، عبارت از ترس از سخنرانی عمومی می باشد. در برخی موارد، فوبیاهای اجتماعی منجر به ترس افراد از موقعیت های اجتماعی، همانند مدرسه و کار، می شوند که می تواند تاثیر قابل ملاحظه ای را بر روی بهزیستی و عملکرد وی داشته باشد.

اگرو فوبیا

اگرو فوبیا یا هراس از مکان های باز، شامل ترس از تنها بودن در موقعیت و یا مکانی می باشد  که فرار از آنجا به سختی امکان پذیر است.

این نوع از فوبیا شامل ترس از مکان های شلوغ، مکان های باز و یا موقعیت هایی می باشد که احتمال تحریک و ایجاد حملات یا ترس های ناگهانی در آنجا وجود دارد.

افراد دارای اگرو فوبیا از این موقعیت های ایجاد ترس اجتناب خواهند کرد، و در برخی مواقع، کلا بیرون از خانه نخواهند رفت.

تقریبا یک – سوم از افراد دارای اختلال مزمن، دچار اگرو فوبیا می شوند.

معمولا اگرو فوبیا در اوخر دوران نوجوانی و میانه های دهه سوم زندگی ایجاد می شود. انجمن روان پزشکی آمریکا گزارش کرده است که دو – سوم از افراد دارای اگرو فوبیا را زنان تشکیل می دهند.

در اغلب موارد، این انحراف در نتیجه یک درد مزمن خود انگیخته و پیش بینی نشده ایجاد می شود که می تواند منجر به اضطراب و سایر اتفاقات منجر شود.

آلودگی هراسی

میزو فوبیا یا آلودگی هراسی عبارت از ترس بیش از حد از میکروب ها و کثیفی ها می باشد، و می تواند باعث شود که افراد بیش از حد به دنبال تمیزی باشند، دست خودشان را به صورت وسواسی بشویند، و حتی از موقعیت هایی که در آن آلودگی وجود دارد، دوری کنند.

در برخی موارد، این فوبیا می تواند منجر به اختلال وسواس فکری و عملی شود.

همچنین این فوبیای غالب، در افرادی ایجاد می شود که یک ارتباط فیزیکی با افرادی دارند که هیچ ترسی از آلودگی ندارند، از مواد ضد عفونی کننده بیش از حد استفاده می کنند، و اشتیاق بیش از حدی به پیگیری اخبار رسانه ها در مورد شیوع بیماری ها دارند.

همچنین افرادی که چنین ترسی را دارند از مکان هایی که میکروب در آن وجود داشته باشد، همانند اداره های پزشکی، هواپیماها، مدارس و آزمایشگاه ها دوری می کنند.

توصیه ای برای بهتر شدن

فوبیاها یکی از رایج ترین اختلالات روان پزشکی می باشند و می تواند اختلال قابل توجهی را در عملکرد و بهزیستی فرد به دنبال داشته باشد. خوشبختانه، روش های درمانی امن و تاثیر گذار در دسترس می باشند که شامل روان درمانی و تجویز دارو، و یا ترکیبی از این دو مورد هستند.

روش درمان مناسب، بستگی به عوامل متنوعی دارد که شامل علائم و شدت فوبیا می باشد؛ همچنین بهترین روش مشورت با یک پزشک و یا درمانگر می باشد تا فرد درمانجو بتواند از یک برنامه درمانی استفاده کند که برای موقعیت خاص وی مناسب و تاثیر گذار باشد.

منیع: کندرا چری – ویرایش شده توسط: استون گنز ، کارشناسی ارشد - مرکز روانشناسی و روانپزشکی مگاروان - 10 ترس رایج در جامعه / آیا شما هم فوبیا دارید؟

اختلال افسردگی

اختلال افسردگی

اختلال افسردگی یک بیماری روانی محسوب می شود .

که موجب احساس غم و ناراحتی به صورت  دائم و از بین رفتن علاقه در فرد می‌شود.

بیشتر اشخاص برخی اوقات احساس ناراحتی افسردگی و غم دارند. اختلال افسردگی

احساس افسرده شدن و ناراحت بودن واکنش معمولی بدن را در برابر مشکلات زندگیست .

و یا احساس افسرده شدن و ناراحت بودن از دست رفتن کسانی که  آنها را دوست داریم .

ولی هنگامی که این احساس ناراحتی حاد، امید داشتن، بی ارزش شدن بیشتر از چند روز یا حتی  هفته بیانجامد .

فرد مبتلا به بیماری افسردگی شده است.

تاثیر اختلال افسردگی

اختلال افسردگی در تفکر احساس و برخورد فرد موثر می باشد.

افسردگی توانایی این را دارد که موجب مبتلا شدن به  انواع بیماریهای جسمی و همین‌طور روانی شود.

اشخاصی که افسرده می باشد امکان دارد در انجام دادن وظایف خود ضعیف باشند.اختلال افسردگی

و حتی احساس این را داشته باشند که زندگی آنها هیچ گونه ارزشی ندارد.

برعکس تفکر اشخاص ، افسردگی فقط یک ناتوانی محسوب نمی شود .

نمی‌توان  به نادیده گرفتن آن پرداخت، بلکه  یک بیماری دارای ضرر مثل داشتن دیابت و فشار خون و….  می باشد.

که باید به معالجه آن پرداخت. بیشتر اشخاصی که به اختلال افسردگی مبتلا می باشد .

پس از استفاده از دارو ،  جلسه های مشاوره  و یا  دیگر معالجات  می توانند به بهبودی برسند.

مطالب و مقالات سایت ” مشاوره خانواده” توسط تیم تخصصی مشاوران و روانشناسان تهیه و پشتیبانی شده است. 

اختلال افسردگی

نشانه های بیماری افسردگی

 مشکل داشتن در تمرکز 

همینطور به یاد آوردن جزئیات

تصمیم گرفتن.اختلال افسردگی

هورمون ها:

 تحولات در سطح هورمون های اعضای بدن می توانند یکی از عوامل مبتلا شدن به اختلال افسردگی باشد.

پیامد های زندگی:

حوادث به‌خصوص مانند مرگ یا  از دست دادن اشخاصی که به آنها علاقه دارید.

به وجود آمدن مشکلات در مالی و استرس حاد،می تواند موجب شود که شما به اختلال افسردگی مبتلا شوید.

صدمه ها و پیامدهایی مانند:

 از دست رفتن والدین،  تجاوز جنسی و…. می تواند علاوه بر تاثیر مداوم بر مغز ،  خطر مبتلا شدن به اختلال افسردگی را بیشتر کند.

برای مطالعه بیشتر بخوانید:

↵مزایای امیدواری

↵تست میزان کنجکاوی

↵مشاوره تلگرامی

↵صیغه ساعتی و زنا

↵تست روانشناسی سنجش خشم

منبع: مشاوره خانواده | مشاوره تلفنی آنلاین حضوری | آدرس مشاور خانواده - اختلال افسردگی

اختلال اضطراب فراگیر در کودک و نوجوان

به طور معمول اساسی ترین نوع اختلال های اضطرابی اختلال اضطرابی فراگیر GAD می باشد، که با احساس پایدار تنیدگی ذهنی و نگرانی و بی قراری مشخص می شود. تشخیص اختلال اضطراب فراگیر زمانی صورت می گیرد که فرد نگرانی و اضطراب شدید و غیر قابل کنترلی درباره ی تعدادی از وقایع و موقعیت ها تجربه کند. کودکان و نوجوانان ممکن است درباره اینده و مهارت و لیاقت در عملکرد تحصیلی و اجتماعی بسیار نگران باشند. همچنین ممکن است در مورد مشکلات سلامت خود، موضوعات حانوادگی شان و حوادثی که در جهان رخ می دهد نگران باشند. این نگرانی ها باید دست کم شش ماه هر روز وجود داشته باشند و با یک نشانه ی فیزیولوژیکی همراه باشند. تاکنون اختلال اضطراب فراگیر به خوبی در مورد کودکان ونوجوانان مورد پژوهش قرار نگرفته و سیر تحولی ان برای این گروه نیز مستلزم بررسی بیشتری است.

وجه تمایز GAD از سایر اضطراب‌ها در این است که در این نوع اختلال، شخص نگران وقایع متعددی می‌باشد و در صورتی که در سایر اختلالات اضطراب، نگرانی منحصر به محرک یا موضوعات ویژه‌ای می‌باشد.

وجه تمایز دیگر اینست که این افراد اغلب در مورد مسائل جزئی روزمره دچار اضطراب می شوند (بارلو، 2002). بزرگترها اغلب بر مسائلی مثل مشکلات بین فرزندان، سلامت خانواده، مسئولیت های شغلی و یا جزئی تر مانند وظایف خانه، یا سر وقت رسیدن به یک قرار. کودکان با این اختلال اغلب ازط مسائلی مثل رقابت در مدرسه، عملکرد ورزشی یا اجتماعی دچار نگرانی می شوند (ساوج و کندال، 2009).

علائم این اختلال بر اساس DSM-V عبارتند از:

الف: اضطراب و نگرانی شدید و مفرط درباره تعدادی از رویدادها یا فعالیت ها (مثلا عملکرد شغلی یا تحصیلی) در اکثر روزهای هفته و به مدت حداقل ۶ ماه.

ب:  فرد نمیتواند این نگرانی را کنترل کند.

ج: اضطراب و نگرانی با حداقل سه نشانه از 6 نشانه زیر همراه است (نشانه ها در اکثر روزها در ۶ ماه گذشته حضور داشته اند)

توجه: در مورد کودکان فقط به یک سمپتوم نیاز است.

۱. فرد بی قرار است، یا احساس عصبی بودن دارد، یا به خاطر نگرانی بی دلیل بد اخلاق است.

۲. به آسانی خسته و کوفته میشود.

۳ . نمیتواند حواس خود را متمرکز کند یا ذهنش یک دفعه خالی میشود.

۴. زودرنج است و زود عصبانی میشود.

۵. تنش ماهیچه ای دارد.

۶. خوابش مختل شده است (نمیتواند بخوابد، یا از خواب می پرد، یا خواب ناآرام دارد که خستگیش را برطرف نمیکند).

د: اضطراب ، نگرانی ، یا سمپتوم های فیزیکی باعث میشوند فرد به رنج یا نابسامانی شدید (بالینی) در عملکرد اجتماعی ، شغلی یا سایر جنبه های مهم زندگی دچار شود.

ه: ناراحتی فرد را نمی توان به آثار مستقیم یک ماده (مثلا یک نوع ماده مخدر،یک نوع داروی تجویزی)،یا یک عارضه پزشکی دیگر (مثلا هایپرتیروئیدیسم) نسبت داد.

و: یک اختلال روانی دیگر نمی تواند دلیل موجه تری برای این اختلال باشد. مثلا اضطراب درباره حملات وحشت زدگی در اختلال وحشت زدگی،ارزیابی منفی دیگران در اختلال اضطراب اجتماعی، وسواس کثیف شدن یا سایر وسواس ها در اختلال وسواسی – اجباری، جدایی از افراد مهمی که فرد به آن ها دلبستگی دارد در اختلال اضطراب جدایی، رویدادهایی که فرد را به یاد رویدادهای اسیب زا می اندازد در اختلال PTSD، چاق شدن در آنورکیسا نروزا، دردها و ناراحتی های فیزیکی در اختلال نشانه های جسمانی، نقص هایی که فرد فکر میکند در ظاهرش دارد در اختلال بد شکلی بدنی، یا ابتلا به یک بیماری جدی در اختلال اضطراب بیماری، یا محتوای باورهای هذیانی در اسکیزوفرنی یا اختلال هذیانی. همه این موارد نمی توانند دلیل موجهی برای این اختلال باشند (گنجی، 1392).

همان طور که گفته شد، علامت شاخص این اختلال اضطراب و نگرانی غیرواقعی ومفرطی است که وابسته به رویدادهای تنش زای بیرونی نیست. بر اساس نظر اشتراوس (1994)، این خصوصیت در 95درصد کودکان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر آشکار است.کودکان دچار این اختلال درباره آینده، رویدادهای اجتماعی، فعالیت های خانوادگی، ورزش، موضوعات بهداشتی وآنچه صرفا ممکن است فردا یا حتی ساعتی بعد روی دهد، نگرانند. اختلال اضطراب فراگیربا تنیدگی، ناآرامی، تحریک پذیری و زود از کوره در رفتن نیز همراه است، هر چند کودکان خود همیشه از این قبیل عبارات استفاده نمی کنند. چنین اضطراب مزمن دائمی را (تشویش مضطربانه) نامیده اند.

نتیجه گیری های اخیر در زمینه ی اختلال اضطراب فراگیر در کودکان اغلب بر اساس بررسی های پزوهشی انجام گرفته در مورد اختلال اضطراب افراطی است، که از DSM-IV نشات گرفته و زیر گروهی از اختلال اضطراب فراگیر است. اگرچه ارتباط بین اختلال اضطراب فراگیر و اختلال اضطراب افراطی در کودکان جای پرسش دارد، اماپژوهش های اخیر نشان داده اند که همپوشی زیادی بین اختلال اضطرابی افراطی و اختلال اضطراب فراگیر در DSM برای کودکان وجود دارد و این در حالیست که نتایج پژوهش ها نشان می دهند که نشانه های اختلال اضطراب افراطی در کودکان در طول زمان از بین می رود.

اختلال اضطراب فراگیر بیشتر اوقات و حداقل به مدت 6 ماه در کودک دیده می شود، کنترل آن مشکل به نظر می رسد و با برخی نشانه های فیزیکی مثل بی قراری، تحریک پذیری، اشکال در تمرکز، تنش عضلانی ومشکلات خواب (اشتراوس، 1994) همراه است.

گفته می شود که 4 درصد از جمعیت بزرگسالان گرفتار اختلال اضطراب فراگیر هستند (راپی،1991)  و با اینکه این اختلال در بزرگسالان بیشتر بررسی شده تا در کودکان، اما میانگین برآوردهای مختلفی که از کودکان ارائه شده، نشان می دهد که آنان نیز به همان میزان به این اختلال مبتلا هستند ( بیدل،1991). برای مثال کاستلو (1989) مراجعان سرپایی درمانگاه ها را بررسی وشیوع 6/4 درصدی این اختلال را اعلام کرده است. برعکس اندرسون، ویلیامز، مک گی وسیلوا (1987) نمونه بزرگی از جمعیت عمومی را در نیوزلند بررسی و شیوع 9/2 درصدی این اختلال را اعلام کردند.

منابع

گنجی، مهدی. گنجی، حمزه. (1392). آسیب شناسی روانی بر اساس DSM 5. نشر ساوالان.

فاطمی راد، محمد حسن. ناقل، صدیقه. (1394). استرس و اضطراب در کودکان. نشر مطاف.

Barlow, D. H. (2000).Unraveling the mysteries of anxiety and its disorders from the perspective of emotion theory. American Psychologist, 55(11), 1247.

Suveg, C., Sood, E., Comer, J. S., & Kendall, P. C. (2009). Changes in emotion regulation following cognitive-behavioral therapy for anxious youth.Journal of Clinical Child & Adolescent Psychology, 38(3), 390-401.

Strauss, C. C., & Last, C. G. (1993).Social and simple phobias in children.Journal of Anxiety Disorders, 7(2), 141-152.

منبع: روانشناسی کودک و نوجوان - اختلال اضطراب فراگیر در کودک و نوجوان